fuuhhhh!!! lega aku bile dah balik kl from terengganu.. 3 minggu kat sana.. mmg mati akal. tak tau nak watper. aku rasa ni la emotional abuse yg paling dasat kot aku rasa.. bukannya aku tak biasa duk kg..aku pon ada kg.. tp lain kan rasa biler duk umah orang.. dgn background yg sangat la berbeza.. sape dapat family yg ok, alhamdulillah.. aku nyer family ok.. mmg peramah n baik la.. cuma aku tak tahan sesgt ngan adik aku yg kecik tu skali.. umur baru 4 tahun…tua setahun daripada anak buah aku.. tp dia punyer la nakal.. mmg tercabut nyawa kalo tak sabar la.. jenis yg suka merengek, meragam n menjerit.. mmg sakit otak. yg aku pelik, family wat tak reti jek.. mmg manjakan budak tu sesgt. mana bley cam tuh kan. nanti dah besar tak reti nak respect orang.. umah aku ok la… besar gak la.. cuma kekadang tuh aku naik rimas n geli bile tgk taik lembu yang dah jadi cam hiasan tambahan kat laman rumah n tepi2 jalan tuh.. air kekadang tak de from 7.30pm-9pm.. kalo difikirkan balik.. aku bersyukur sesgt sbb kehidupan aku jauh lebih baik daripada diaorang.. alhamdulillah.. adik-beradik angkat aku ramai.. 11orang.. tp yg ada kat umah tuh 6orang.. cuma aku pelik tgk diaorang.. sense of hygiene tu kureng sket.. n sori to say la kan.. diaorang ni kalo bab2 education tuh cam kurang berminat.. aku tgk nak tak nak jek study.. to them..cukup makan pakai.. dah kire ok.. n 1 lagi yang aku perasan.. self-confidence mmg kurang.. biler aku tanya something cam takut2 nak jawab.. n malu2 la.. ermm…. alhamdulillah.. ada kawan2 yg giler2 gak kat sana.. especially azryil.. mmg jadi fav kat kg tuh.. aku n nas lak dah cam kembar..mana aku ada..dia mesti ada.. thank u gak kat nas..
celebrate b’day kat sana.. mmg sedey gilerr… tak penah aku rasa lonely cam tuh.. dah la tgh demam kan.. memula try tahan.. tp biler my mom called terus aku nangis.. pastuh mak angkat aku bley perasan coz dia tetiba masuk bilik aku.. dia pon nangis biler tgk aku nangis.. adusss…. terus rasa serba salah aku.. hehehe… banyak2 modul.. modul ni la yang aku takkan n tak nak wat buat lagi.. tobat wei…